Af en toe wat stress of spanning is niet slecht. Soms hebben we zelfs wat stress (mentale inspanning) nodig. Het leidt tot een geactiveerde staat, waarbij je taken efficiënt uitvoert. Je werk levert dan energie op.

Maar wat als je de mentale inspanning gaat ervaren als mentale belasting en er een gevoel van chronische stress ontstaat?
Gedreven, loyale, hardwerkende mensen, zetten dan een tandje bij. Het paradoxale is dat het ons een goed gevoel geeft. Door de adrenaline-shot hebben we het weer gered.
Je gaan wat langer door, je neemt wat werk mee naar huis, neemt wat minder pauzes en gaat je wat vaker haasten. Zo blijf je de deadlines voor.  Je geeft het niet op.
In eerste instantie omdat je het kunt, daarna op doorzettingsvermogen en als laatste teer je in op je reserves. Net zolang ga je door totdat al je reserves zijn opgebruikt. Je wordt moe en uiteindelijk ben je fysiek en mentaal uitgeput.

Letterlijk opgebrand (burnout).

Fasen in burnout 
Burnout ben je niet ineens. Achteraf geeft elke client aan dat er al eerder duidelijke signalen waren, maar deze werden niet herkent of onderkend als een voorbode van de burnout.

In weke fase zit je?
Als dat wat van je gevraagd wordt gelijk is aan datgene dat je redelijkerwijs kunt presteren, dan is en blijft je vitaliteitsreserve op niveau.
De gezonde situatie.

Als er meer gevraagd wordt (het werk wordt meer, er ontstaat spanning, reorganisatie, enz.) dan ga je steeds meer van jezelf vergen. Eerst door een tandje bij te zetten (en er ontstaat chronisch stress), als dit niet voldoende is, dan nemen we vaak minder tijd voor onszelf, gaan we minder ontspannen.
We vergeten gewoon van het leven te genieten.
Eigenlijk laden we onze accu niet meer op. Je pleegt roofbouw. We gaan door op reserve, totdat de accu op is. Je werk kost meer energie. Het kost je moeite om de taken te doen die je moet doen en je werk voelt als een last. Vaak merk je dat je minder goed of nauwkeurig werkt. Je maakt meer foutjes, het kost je meer tijd en moeite om je taken te doen, je gaat chaotischer werken.

Uiteindelijk kun je niet meer en lukt het je gewoonweg niet meer om je werk te doen.
Dit is de laatste fase, waarin je het niet meer ziet zitten.

Waarom herstel ik niet?
Je bent uitgevallen met stressklachten en de arts heeft rust voorgeschreven. Je hebt je hier netjes aan gehouden, bent drie weken verder, maar je klachten zijn niet minder, misschien wel verergerd.

Hoe kan dit?
Je bent gestopt met werken en hebt rust genomen.
Je Stress- of Alarmsysteem heeft je opgejaagd tot het punt waarop het niet meer ging. Dit systeem heeft je lichaam uitgeput en je hormoonhuishouding uit balans gebracht.

Wat kan er nu nog aan de hand zijn?
• Je piekeren houdt je stresssysteem in werking, waardoor je lichaam onvoldoende rust krijgt om te herstellen.
• Je lichaam produceert nog verkeerde hormonen, waardoor je jezelf nog steeds opgejaagd voelt.
• De onbalans in je lichaam en hormonen is nog niet hersteld, waardoor je neerslachtig of depressief blijft.
• Je hebt je lichaam zo ver uitgeput, dat je geen energie over hebt om te herstellen.
Het is aan klein aantal mogelijkheden waarom je het gevoel hebt nog niet te herstellen.
Pas na de uitgebreide meting kan ik  je vertellen wat de reden is.

Wat kan ik voor U betekenen?
Mijn behandelingen zijn erop gericht om het lichaam weer in balans te brengen, zodat het lichaam de verstoring zélf kan oplossen. Op deze manier kan ik je lichaam weer de nodige energie geven om “normaal ”  te reageren op allerlei situaties.

Eventueel kan met behulp van Schüssler celzouten (mineraalverbindingen die van nature al in onze lichaamscellen voorkomen), het mineralen tekort aangevuld worden.

Daarnaast kan met behulp van “het sanoconcept “ de geestelijke en lichamelijke  weerstand verbetert worden zodat het lichaam in staat is om “normaal” te reageren op allerlei prikkels van buitenaf.

Wist U dat veel zorgverzekeraars mijn consulten geheel of gedeeltelijk vergoeden?
Raadpleeg U zorgverzekeringspolis voor meer info.......

Contact; carincamp@hotmail.com
Tel        ; 06 - 22 74 43 46